Zwemmen bij Bondi Icebergs in de winter — hoe het echt is
Waarom in juli naar een buitenzwembad
Het was 13°C om 7 uur ‘s ochtends. Niet koud naar de normen van waar dan ook op het noordelijk halfrond dat echte winters kent, maar koud genoeg dat de handvol Sydneysiders aan wie ik mijn plan vertelde me behandelden met een mix van respect en stille zorg. “De Icebergs in juli,” zei er een, op de toon die je zou gebruiken voor iets waarover je had gehoord maar nooit zelf had geprobeerd.
De Bondi Icebergs Swimming Club bezet het zuidelijke einde van Bondi Beach al sinds 1929. Het is het soort instelling dat Sydney goed doet — echt oud, echt lokaal, met regels en rituelen die zijn opgebouwd over negen decennia, en een omgeving die elk nieuwer faciliteit voor zijn architectuur zou inruilen. Het hoofdzwembad zit aan de rand van de zandsteen klif, gescheiden van de open Tasmanzee door een muur van rots en beton. Wanneer de deining komt, breken golven direct over het zwembad. Het zwembad vult zich met zeewater, geen gechloreerd kraanwater. In de winter is dat water koud.
De naam komt van de oorspronkelijke lidmaatschapsvereiste van de club: om Icebergs-lid te zijn, moet je minstens drie zondagen van vier door de winter in het zwembad zwemmen. Ze handhaven dit al sinds de jaren 1920. Er is een wachtlijst.
Er naartoe komen
Bondi Beach in de winter om 7 uur ‘s ochtends heeft een specifieke kwaliteit. De rugzak-menigte die het strandpubliek in het zomerseizoen domineert, is afwezig. De cafés op Campbell Parade draaien maar zijn rustig. Het strand zelf, zonder zijn zomers tapijt van lichamen, onthult hoe werkelijk indrukwekkend het is — een brede boog van goudkleurig zand omgeven door kaapjes, de Norfolkeiland-dennen aan het noordelijke einde onbeweegd door het laagseizoen. Een paar doorzetters zijn in de oceaan ondanks de kou.
De Icebergs-faciliteit bevindt zich aan het zuidelijke einde van het strand, de trappen af van de kustpaden. Entree voor niet-leden is A$8 voor volwassenen (het was A$7 in juli 2020, met een kleine recente verhoging). Je betaalt bij een balie en ontvangt een handdoek als je die nodig hebt. De kleedkamers zijn functioneel en warm.
Het complex omvat twee zwembaden: het wedstrijdzwembad voor baanzwemmen en clubwedstrijden, en een kleiner kinderzwembad dichter bij de klif rand. Er is ook een sportschool en een sauna, en de Icebergs Dining Room and Bar bovenin is een van Sydneys betere restaurants met een van zijn meer objectief spectaculaire uitzichten — het restaurant heeft een andere ingang en andere prijzen dan de zwembadfaciliteit.
Het water zelf
Ik ga eerlijk zijn over de temperatuur. Het zwembadwater mat in juli 2020 17°C volgens het bord bij de toegangsbalie. Zeventien graden Celsius is niet dramatisch koud — competitieve openwater-zwemmers racen in 16°C zonder wetsuit regelmatig. Maar in 17°C oceaanwater stappen om 7 uur ‘s ochtends in de winter vereist een ander niveau van toewijding dan er langzaam in zakken.
Het ondiepe einde van het hoofdzwembad is gelukkig dicht bij de instaptrap. Je kunt er geleidelijk inzakken, wat ik deed, 90 pijnlijke seconden borst-diep staande en langzaam ademhalen voordat ik me committeerde aan zwemmen. De eerste slag is een schok. De tweede is minder. Tegen de vierde baan van het zwembad ben je warm genoeg om niet meer aan de kou te denken en het uitzicht op te merken.
Het uitzicht is wat dit zwembad buitengewoon maakt. Bondi Beach kronkelt naar het noorden in de ene richting. De oceaan strekt zich naar het zuiden uit richting de horizon. Wanneer deining binnenkomt, kamt en breekt het over de oostelijke wand van het zwembad in een stortvloed van wit water dat — er is geen ander woord voor — spectaculair is. Niet bedreigend; de wand is solide en de afvoer van het zwembad verwerkt het overloop. Maar visceraal op een manier die geen enkel binnenzwembad kan benaderen.
Ik zwom acht banen — 200 meter — voordat ik klaar was om te stoppen. Niet omdat ik koud was, maar omdat ik ergens moest zijn.
De sociale dimensie
De Icebergs in de winter heeft een specifieke sociale sfeer. De meeste mensen in het water voor 8 uur zijn vaste bezoekers. Ze kennen elkaar. Er zijn informele afspraken over welke banen voor snellere zwemmers zijn, en de banen worden serieus gebruikt — mensen trainen echt, ze genieten niet alleen van het landschap.
Ik was de enige duidelijke toerist in het zwembad die ochtend. Niemand was onwelkom, maar niemand deed ook zijn best voor mijn plezier. Dit is een clubzwembad dat door zijn leden wordt gebruikt, en het feit dat het voor het publiek open is, is een daad van vrijgevigheid in plaats van een toeristische strategie. Gedraag je dienovereenkomstig.
De baanetiquette is dezelfde als in elk baanzwembad: tik op de voeten van een zwemmer als je hem wilt inhalen, houd links van de baan (Australische zwembaden gebruiken linkshand-verkeer) en wees je bewust van snellere zwemmers die van achteren komen. Dit is geen plek om te treuzelen in het midden van een baan.
De Icebergs in context: Sydneys oceaanzwembadcultuur
De Icebergs is de bekendste van Sydneys oceaanzwembaden, maar staat er niet alleen voor. De stad heeft een opmerkelijk netwerk van oceaanbadens uitgehakt in zijn kliftoppen en kaapjes — Bronte Baths, Clovelly, Wylie’s Baths bij Coogee, Mahon Pool bij Maroubra, Malabar Pool aan het zuidelijke einde van de kustpaden.
De Sydney oceaanzwembaden-gids behandelt ze allemaal. Het algemene principe is hetzelfde: veilig zwemmen in een getijdebad dat zich vult met zeewater, gescheiden van de open oceaan door een rots- of betonwand, terwijl de oceaan doet wat hij wil aan de andere kant. Het is een onderscheidend Australische instelling — deze specifieke configuratie van klif, zwembad en open zee bestaat op een handvol andere plaatsen ter wereld, maar nergens met dezelfde dichtheid.
In de winter zijn de meeste van deze zwembaden minder druk dan in de zomer. Bronte Baths, vijf minuten lopen ten zuiden van Tamarama op de kustpaden, is een goed alternatief voor Icebergs op zomerdagen wanneer de populariteit van de Icebergs baanzwemmen frustrerend maakt. In de winter zijn beide rustig genoeg dat de keuze grotendeels gaat over welke je esthetisch prefereert.
Wylie’s Baths bij Coogee heeft een ander karakter — minder formeel, geen baanzwembaden, met een café en een uitzicht op Wedding Cake Island voor de kust. Het is warmer van sfeer, zelfs in de winter. Mahon Pool bij Maroubra is ruwer en wilder, gelegen in een natuurlijk rotsplateau in plaats van een gebouwde faciliteit, en bij bepaalde deiningrichtingen wordt hij spectaculair en bijna onbruikbaar tegelijkertijd.
Wat mee te nemen
De praktische details, want die doen ertoe:
Handdoek en zwemkleding: De Icebergs heeft handdoeken om te lenen maar je eigen meenemen is sneller. In de winter droogt een microvezel reishanddoek je sneller dan een dikke katoenen in de koude lucht.
Schoenen: Het zandsteen rond de rand van het zwembad is nat en soms glad. Zwemslippers maken verplaatsen van kleedkamer naar water verstandig.
Wetsuit: Niet noodzakelijk of bijzonder gebruikt door locals. De zwembadtemperatuur is verfrissend koud maar veilig. Als je echt gevoelig bent voor kou, helpt een wetsuit, maar je valt op — de locals zwemmen in standaard zwemkleding als een kwestie van filosofie.
Timing: 7 uur op een doordeweekse dag is ideaal voor winterzwemmen. De banen zijn minder bezet dan om 8 uur wanneer de voor-werkgroep aankomt. Weekenden vanaf 8 uur zijn drukker.
Koffie daarna: Het café in het Icebergs-complex is behoorlijk maar klein. De koffiescene op Campbell Parade en in de straten achter het strand — Gould Street, Lamrock Avenue — is sterk. Bear Street Coffee, Porch and Parlour en een handvol andere onafhankelijke branders opereren binnen tien minuten lopen.
De moeite waard in de winter?
Ja, duidelijk en zonder voorbehoud. De winterduik bij de Icebergs is een betere ervaring dan dezelfde duik in de zomer. In de zomer is de faciliteit druk, worden de banen gedeeld door vijf of zes zwemmers tegelijk, is de sociale sfeer sterk toeristisch en wacht je voor de douches. In de winter heb je het zwembad grotendeels voor jezelf, kun je duidelijk tot op de bodem zien in het betere licht en creëert de combinatie van koude lucht en koud water en spectaculaire oceaandeining iets dat bijna meditatief aanvoelt.
Sydney in de winter is niet het Sydney van internationale marketing. Het is het Sydney dat Sydneysiders werkelijk gebruiken, en de Icebergs op een julimorgen is een even goed argument voor het winterbezoek als de stad heeft. Combineer het met een wandeling over het Bondi to Coogee kustpad na je duik, stop bij Bronte voor een tweede blik op de badens van boven, en eet lunch in Coogee. De hele ochtend kost je één Opal-rit en A$8 bassinentree.
