Mój pierwszy rejs obserwacji wielorybów w Sydney — co naprawdę się stało
Rezerwacja w czerwcu
Kilka osób, które to wcześniej robiło, mówiło mi, że obserwacja wielorybów w Sydney jest niezwykle niezawodna. „Zobaczysz wieloryby” — powiedziała mi pewna mieszkanka Sydney z pewnością kogoś, kto zna geografię swojego miasta. „To nie jest jak gdzieś, gdzie mówią obserwacja wielorybów, ale mają na myśli może-obserwacja-wielorybów.”
Miała rację co do niezawodności i cieszę się, że to wspomniała, bo nic w poranku rejsu — sobotę w końcu czerwca — nie sugerowało, że wszystko pójdzie dobrze. Było 8°C w Darling Harbour o 7:30, zachmurzone i wiało stały piętnaście węzłów z południa. Rodzaj poranka, który sprawia, że aktywności na zewnątrz wyglądają na optymistyczne.
Zarezerwowałem standardowy 2,5-godzinny poranny rejs przez operatora z Darling Harbour — nie premium śniadaniowy rejs, który dodaje ok. 50 AUD do ceny biletu, ale bazowy produkt obserwacji wielorybów za ok. 80 AUD. Jednostka to był dedykowany katamaran, szerokoburtowy wystarczająco, by być stabilnym w falach, i mieścił może 100 pasażerów. Do 8:00 na pokładzie było ok. 80 osób, wielu w pożyczonych pomarańczowych sztormjakach dostarczonych przez firmę.
Wychodzenie z portu
Pierwsze 20 minut sydnejskiego rejsu obserwacji wielorybów nie jest obserwacją wielorybów. To tranzyt z nabrzeża w Darling Harbour przez wewnętrzny port, obok Opery i Circular Quay i przez głowice Sydney — dwa piaskowcowe przylądki, które wyznaczają wejście z portu do otwartego oceanu.
Ten tranzyt to nie nic. Przejście między głowicami z otwartym Morzem Tasmańskim rozciągającym się przed sobą i portem z tyłu, skala Sydney Harbour staje się widoczna w sposób, który nie jest odczuwalny z lądu. Klify South Head i North Head wznoszą się pionowo z linii wody. Stacja pilota portowego siedzi na północnym klifie. To przejście jest tym, przez co przybywał każdy statek, który kiedykolwiek przypłynął do Sydney.
Poza głowicami, fala oceaniczna, która była niewidoczna w osłoniętym porcie, stała się istotna. Katamaran uniósł się na pierwszą znaczącą falę i trzecia pasażerów głośno przemyśliwała swoje decyzje. Załoga już krążyła z tabletkami na chorobę morską i udzielała standardowych porad: zostań na pokładzie, patrz na horyzont, unikaj wnętrza jednostki.
Mam generalnie solidną konstytucję w warunkach oceanicznych. Zostałem na pokładzie rufowym, gdzie dzieje się większość akcji, i obserwowałem ustępujące przylądki. Około piętnaście osób wycofało się do wnętrza. Przegapiły wieloryby.
Pierwsze spostrzeżenie
Stało się szybko i wcale nie tak, jak się spodziewałem.
Członek załogi ustawiony na dachu — wszystkie jednostki obserwacji wielorybów mają kogoś z lornetką na podwyższonej warcie — wezwał przez głośnik. „Wieloryb na godzinie drugiej, ok. pół kilometra.” Potem: „To duży.” Jednostka nieco zmieniła kurs.
Wyobrażałem sobie coś bardziej dramatycznego przy pierwszym spostrzeżeniu: odległy wydmuch na horyzoncie, stopniowe zbliżanie, rosnące napięcie. To, co naprawdę się stało, to że płetwal wypłynął na powierzchnię ok. 200 metrów od prawej burty dziobu, wydmuchnął — fontanna jest naprawdę słyszalna, ciśnieniowy wydech, który niesie się przez wodę — obrócił się i pokazał płetwę ogonową, gdy nurkował. Cała sekwencja trwała może osiem sekund i obejmowała więcej wody niż się spodziewałem. Płetwale są duże. Zdjęcia, które widziałem, nie oddawały skali.
Jednostka zwolniła i utrzymywała odległość. Australijskie przepisy morskie wymagają minimalnej odległości 100 metrów od wielorybów i zakazują aktywnego ścigania ich. Operatorzy pracują z tym, utrzymując pozycję i pozwalając wielorybom zbliżać się lub nie, jak wybiorą. W praktyce wieloryby w czerwcu poruszają się określonym korytarzem migracyjnym — kierując się na północ z antarktycznych żerowisk — a jednostki nauczyły się, gdzie ten korytarz biegnie. Nie gonisz wielorybów; pozycjonujesz się na ich drodze.
Przez następne 90 minut widzieliśmy siedem płetwali indywidualnie lub parami. Kulminacją była sekwencja trzech wyskoków od wieloryba ok. 150 metrów po lewej burcie — płetwal wyrzucał się ponad wodę, obracał i lądował na grzbiecie w wybuchu białej wody. Stało się to trzy razy z rzędu. Łódź ucichła. Członek załogi na dachu powiedział cicho: „to dobry.”
Praktyczna rzeczywistość
Powinienem być szczery co do części, które nie są czystym zachwytem.
Fala była wystarczająco znaczna, że jednostka konsekwentnie kołysała się przez 90 minut spędzonych na otwartej wodzie. Oficjalna rada jest prawidłowa: zostań na pokładzie, patrz na horyzont. Rozmawiałem z dwiema osobami, które zachorowały mimo stosowania się do tej rady, i jedną, która zachorowała mimo wzięcia leków. Fala oceaniczna o intensywności, w której działają jednostki obserwacji wielorybów Sydney, nie jest zarządzalna dla każdego, i warto to wiedzieć przed rezerwacją.
Wyzwanie fotograficzne jest realne. Wyskok wieloryba trwa dwie do trzech sekund. Odstęp między wypłynięciem wieloryba na powierzchnię a zatonięciem to osiem do piętnastu sekund. Światło w pochmurny czerwcowy poranek nie pomaga. Zrobiłem ok. 90 zdjęć i mam ich ok. sześć wartych zachowania, żadne technicznie doskonałe. Przynieś jakikolwiek aparat lub telefon, zaakceptuj, że doświadczenie jest dla twojej pamięci, a nie dla feedu, i spędzaj więcej czasu patrząc oczami niż przez soczewkę.
Załoga była doskonała bez wyjątku. Komentarz był rzeczowy i nie przereklamowany — przyrodnik na pokładzie wyjaśniał biologię płetwali i trasę migracji bez dramatyzowania ani nadmiernego antropomorfizowania. Pytania były trafnie odpowiadane. Gdy pasażer zapytał, czy zobaczymy więcej wielorybów po trzecim spostrzeżeniu, członek załogi powiedział „możliwe, jesteśmy w dobrej pozycji, ale nie mogę zagwarantować” zamiast udawania pewności. Doceniłem to.
Co zrobiło różnicę
Miałem znacznie lepszy czas niż kilku ludzi, z którymi rozmawiałem, którzy zrobili ten sam rejs w tym samym tygodniu, i przypisuję większość tej różnicy pozycji na jednostce.
Bądź na pokładzie rufowym. Wzniesiona pozycja kabiny głównej i pokładu dziobowego brzmi atrakcyjnie, ale pokład rufowy jest tam, gdzie załoga pozycjonuje się, gdy wieloryby są widoczne, bo ma najlepszy łuk widoku i pozwala na szybki ruch w obie strony, gdy wieloryby wypływają na różnych pozycjach. Jeśli jesteś we wnętrzu z powodu zimna lub choroby morskiej, usłyszysz, jak załoga wywołuje spostrzeżenia i zobaczysz masowy ruch innych pasażerów na jedną stronę, i przegapisz krytyczne dziesięć sekund.
Ubierz się cieplej niż myślisz, że jest konieczne. Czerwiec w Sydney to 12–18°C w ciągu dnia, ale na otwartej wodzie o 8:00 jest znacznie zimniej. Termiczne pod wodoodpornymi warstwami to właściwe podejście. Szczególnie ręce — przynieś rękawiczki lub użyj dostarczonych przez jednostkę sztormjaków.
Zarezerwuj rejs rano, jeśli możliwe. Wyjazdy o 8:00 oznaczają tranzyt przez port w najciemniejszej, najzimniejszej części dnia. Wyjazdy o 10:00 lub 10:30 nadal łapią szczytową poranną aktywność wielorybów i światło się poprawia do fotografii.
Obserwacja wielorybów w ramach zimowego planu Sydney
Czerwiec nie jest najcieplejszym ani najbardziej wizualnie spektakularnym miesiącem Sydney, ale jest miesiącem, gdzie środowisko morskie miasta jest najbardziej aktywne. Jeśli planujesz zimową wizytę konkretnie dla obserwacji wielorybów, zimowy plan podróży Sydney z wielorybami buduje 6-dniową strukturę wokół czerwca–sierpnia, łącząc obserwację wielorybów z Vivid Sydney (działającym do czerwca), zimową kulturą pływania Bondi Icebergs i spacerem wybrzeżem, który jest najbardziej przyjemny w chłodnych, czystych zimowych warunkach.
Połączenie rejsu obserwacji wielorybów z porannym pływaniem przy basenie Icebergs tworzy niezwykły, ale prawdziwy zimowy dzień Sydney: mokry, zimny i niezwykły naprzemiennie. To nie jest Sydney z turystycznych broszur, i właśnie to jest jego urok.
Obserwacja wielorybów z lądu: bezpłatna alternatywa
Dla tych, którzy są definitywnie wrażliwi na ruch lub ograniczeni budżetem, Sydney oferuje prawdziwą obserwację wielorybów z lądu podczas sezonu migracji. Przylądki na Barrenjoey (Palm Beach), Cape Solander w Botany Bay, South Head i klifowe szczyty nad Maroubra to wszystkie ustalone lądowe punkty obserwacji.
Cape Solander w Kamay Botany Bay National Park to najbardziej ustrukturyzowana opcja z lądu — ma dedykowaną platformę obserwacji wielorybów i program wolontariackich przewodników podczas szczytu sezonu. W jasne czerwcowe i lipcowe poranki płetwale mijają na tyle blisko przylądka, że można je obserwować bez lornetki. Platforma widokowa jest bezpłatna i doświadczenie jest zaskakująco dobre.
Przewodnik po obserwacji wielorybów z lądu obejmuje wszystkie punkty dostępu i czego realistycznie oczekiwać od każdego z nich. W idealny dzień obserwacja z lądu i obserwacja z rejsu są różnie doskonałe, a nie jedna jest wyraźnie lepsza. W dzień złej pogody, opcja z lądu jest znacznie wygodniejsza.
Czy warto?
Rejs obserwacji wielorybów z Sydney to jedno z naprawdę wyjątkowych doświadczeń z dzikimi zwierzętami, jakie ta część świata oferuje, i czerwiec to szczyt sezonu z dobrego powodu. Korytarz migracyjny płetwali przebiega w łatwym zasięgu morskich jednostek Sydney, wskaźnik powodzenia obserwacji jest naprawdę wysoki (95%+ podczas szczytu sezonu, a operatorzy oferują bezpłatne powrotne wycieczki, jeśli żaden wieloryb nie zostanie zauważony), a skala doświadczenia — płetwale mają 12–15 metrów długości i ważą 30–40 ton — to nie coś, do czego fotografie lub dokumenty przyrodnicze cię przygotowują.
Jest też zimny, potencjalnie wzburzony i nie tani przy 75–85 AUD za bazowe doświadczenie. Jeśli jesteś poważnie wrażliwy na ruch, 2,5-godzinny rejs oceaniczny w zimowych warunkach będzie trudny.
Ale jeśli odwiedzasz Sydney między majem a listopadem, a szczególnie w czerwcu lub lipcu, gdy migracja północna jest na szczycie, to nie jest coś, z czego rezygnujesz ze względu na koszty czy nerwowość pogodową. Przewodnik obserwacji wielorybów Sydney obejmuje wszystkich operatorów, sezony i szczegóły rezerwacji. Strona sezonu wielorybów Sydney wyjaśnia, dlaczego konkretnie czerwiec jest najlepszym miesiącem.
Stałem na pokładzie rufowym tego katamaranu w czerwcowym zimnie i patrzyłem, jak 14-metrowy płetwal trzy razy z rzędu wyskakuje z wody i w tamtej chwili nie mogłem pomyśleć o żadnym innym miejscu, w którym wolałbym być. To jest to, co obserwacja wielorybów z Sydney jest w stanie dostarczyć.
