Jeden dzień w Blue Mountains — relacja z pierwszej osoby
Pociąg 8:03 z Central
Peron na Central Station o 7:50 w środku tygodnia w połowie marca ma specyficzną populację: uczniów, kilku robotników budowlanych i nieproporcjonalnie dużą liczbę osób w butach trekkingowych. Pociąg do Blue Mountains — Linia Blue Mountains z Central, obsługiwana przez NSW Trains — to jeden z naprawdę funkcjonalnych serwisów turystycznych Sydney. Kursuje przynajmniej co godzinę, dotarcie do Katoomba zajmuje około dwóch godzin i kosztuje około 8,50 AUD w jedną stronę na karcie Opal.
Zamierzałem wziąć ekspres 7:23, ale nie doceniłem spaceru do Central, więc wsiadłem do pociągu 8:03 zamiast. Okazało się, że to było w porządku. Pociąg wypełnia się turystami Blue Mountains, wycieczkowiczami i miejscowymi wracającymi do domu, a siedzenia są wygodne. Podróż na zachód przez zewnętrzne przedmieścia miasta jest nieistotna, aż do przekroczenia rzeki Nepean, gdy pociąg zaczyna wspinać się po piaskowcowej skarpie — od tego momentu roślinność się zmienia, gęstość zabudowy opada i przy Springwood wyraźnie jesteś w innym krajobrazie.
Stacja Katoomba jest w centrum miasta, przy głównej ulicy. Przybyłem tuż po 10:00. Spacer do Echo Point to około 2,4 kilometra od stacji, zgodnie z dobrze oznakowanymi ścieżkami przez centrum Katoomba. Od tamtej pory dowiedziałem się, że kursuje tam też autobus wahadłowy, co jest ważne przy problemach z poruszaniem się, ale w marcowy poranek spacer zajmuje 30 minut i prowadzi przez podejścia do wsi Leura.
Echo Point i Three Sisters
Odpowiem od razu na oczywiste pytanie: Three Sisters robią wrażenie i widok z Echo Point jest naprawdę spektakularny. Skala Doliny Jamison — rozległy las eukaliptusowy opadający setki metrów poniżej krawędzi piaskowca — tworzy wrażenie wizualne, które zdjęcia, nawet dobre, nie doszacowują. Stojąc na platformie widokowej w Echo Point z trzema wyizolowanymi kolumnami piaskowca w średnim planie, z doliną rozciągającą się do Mount Solitary po drugiej stronie, natychmiast rozumiesz, dlaczego to jest centralny element każdej wizyty w Blue Mountains.
Zdjęcia też nie oddają: jak zatłoczone może być Echo Point o 10:30 w weekend lub podczas ferii szkolnych. Byłem we wtorek w marcu, poza wielkanocnymi feriami szkolnymi, i miałem zarządzalne doświadczenie — może 50 lub 60 osób na platformie widokowej na szczycie, co jest tłoczne, ale do opanowania. Słyszałem, że platforma w sobotę w januaro jest naprawdę trudna do cieszenia się.
Wskazówka do zarządzania Echo Point: przyjedź wcześnie (przed 10:00, jeśli to możliwe) lub późnym popołudniem (światło jest i tak lepsze po 15:00). Jesienne światło na Three Sisters — którego doświadczyłem krótko podczas poprzedniej październikowej wizyty — zmienia piaskowiec z pomarańczowego na głęboki bursztyn, gdy słońce opada na zachód. Jest znacznie bardziej fotograficzne niż płaskie południowe światło.
Schody opadające z Echo Point na dno doliny warto wziąć, nawet jeśli nie zamierzasz wędrować dalej. Trasa schodzi 900 schodami (są policzone i policzysz je w drodze powrotnej) do punktu widokowego Giant Stairway, który oferuje inną perspektywę na Three Sisters od dołu. Na dole utwardzona ścieżka prowadzi do różnych szlaków turystycznych i do podstawy Scenic Railway. Zszedłem i natychmiast zacząłem wspinaczkę powrotną, która zajęła około 25 minut w stałym tempie i była wystarczającym ćwiczeniem na dzień bez trekkingu.
Scenic World
Scenic World to prywatna atrakcja turystyczna przylegająca do Echo Point, obsługująca trzy systemy transportowe — Scenic Railway (najstromszą kolej pasażerską na świecie, przy nachyleniu 52 stopni), Scenic Skyway (gondola ze szklaną podłogą przejeżdżająca przez Dolinę Jamison) i Scenic Cableway (bardziej konwencjonalna kolejka linowa na dno doliny). Całodzienny bilet kombinowany kosztuje około 44 AUD dla dorosłych.
Powiem to wprost: Scenic World jest turystyczny w sposób, który może razić niektórych odwiedzających. Kolejki do wejścia mają barierki i słupki, Kolej jest teatralnie stroma, a dolny terminal prowadzi na kładkę przez umiarkowany las deszczowy, który jest naprawdę dobry, ale prezentowany w ramach parku rozrywki. Żadne z tych opisów nie jest nieuczciwe — Scenic Railway jest dreszczowicowo stroma, a las deszczowy na dnie doliny to naprawdę odrębny ekosystem od wrzosowisk eukaliptusowych powyżej — ale jeśli oczekiwałeś surowego górskiego doświadczenia, moderuj oczekiwania.
Skyway jest atrakcją dla czystych widoków. Gondola przejeżdża 270 metrów powyżej dna doliny z przezroczystym panelem w podłodze, przez który możesz patrzeć w dół. Jest to albo ekscytujące, albo głęboko nieprzyjemne w zależności od twojego stosunku do wysokości. Uznałem to za doskonałe.
Kładka na dnie doliny zajmuje około 30 minut i jest zacieniona i spokojna. Antarktyczne buki i paprocie drzewiaste w łatach lasu deszczowego to naprawdę inne środowisko niż otwarte wrzosowisko powyżej, a skala piaskowcowych klifów widocznych z dna doliny przeramowuje Three Sisters w sposób, którego widok z góry nie daje. To jest warte zrobienia.
Lunch w Katoomba
Zjadłem lunch w Paragon Café na Katoomba Street, która działa od 1916 roku i ma wnętrze odzwierciedlające swój wiek. Czekolada i wyroby cukiernicze to lokalna instytucja — ręcznie robione czekoladki w szklanych gablotach sięgają oryginalnej receptury rodzinnej. Zjadłem tost kanapkę i flat white i wydałem 24 AUD, co jest rozsądne jak na lokalizację.
W Katoomba są lepsze opcje restauracyjne, jeśli chcesz właściwego lunchu. Palais Royale na Katoomba Street ma dobrą reputację w zakresie lokalnych produktów, a kawiarnia w obszarze punktu widokowego Three Sisters (w pobliżu Echo Point) ma przeciętne jedzenie, ale widok to rekompensuje. Leura, następna wioska na wschód, ma lepszy skupiony pas kawiarni wzdłuż The Mall, jeśli jesteś gotowy spacerować lub wziąć autobus.
Popołudnie: Wentworth Falls lub powrót do Sydney
Podmiejski pociąg powrotny do Sydney kursuje regularnie przez popołudnie. Jeśli opuszczasz Katoomba przed 15:00, będziesz z powrotem w Central przed 17:00. Jeśli chcesz przedłużyć dzień, pociąg zatrzymuje się też przy Wentworth Falls, gdzie wodospady są w 20-minutowym spacerze od stacji.
Szlak Valley of the Waters z Wentworth Falls schodzi do Conservation Hut i początku wodospadów, co jest jednym z bardziej dramatycznych spacerów przy wodospadach dostępnych z pociągu. Powrót jest pod górę i w połączeniu z dniem w Echo Point stanowi pełne zaangażowanie trekkingowe. Marzec w górach jest ciepły, ale komfortowy do chodzenia — mniej tak w grudniu i januaro.
Zdecydowałem się wziąć pociąg 15:15 powrotny. W Penrith, na zewnętrznej krawędzi Sydney, krajobraz przechodzi z powrotem w podmiejski. Do Parramatta jesteś znowu w mieście. Przybyłem na Central o 17:20, przeszedłem około 8 kilometrów wliczając zejście i powrót po Giant Stairway i poczułem szczególne zadowolenie z dnia, który osiągnął coś fizycznego, pokazując jednocześnie coś naprawdę imponującego.
To, co w Blue Mountains zaskakuje ludzi
Byłem pytany przez różne osoby, które tam były i niektóre które nie były, jak wyglądają Blue Mountains — w odróżnieniu od fotografii. Uczciwa odpowiedź to: są zarówno tym, czego oczekujesz, jak i nie całkiem tym, czego oczekujesz.
Skala jest większa niż sugerują fotografie. Dolina Jamison ma około 300 metrów głębokości w Echo Point, a wizualny efekt patrzenia przez nią — warstwy skarpy, opary z eukaliptusowych olejków lotnych nadające górom ich niebieskawa barwę, Three Sisters na pierwszym planie i Mount Solitary w oddali — jest po prostu większy i bardziej atmosferyczny niż jakikolwiek obiektyw wiernie uchwyci.
Czego fotografie nie oddają to zapach. Opar eukaliptusowych olejków lotnych jest widoczny, ale też zapachowy — w ciepłe dni górne Blue Mountains pachną eukaliptusem w sposób, który nie jest agresywny, ale trwały, i jest częścią tego, co sprawia, że miejsce czuje się specyficznie australijsko, a nie ogólnie górzyście. Brzmi to jak drobnostka, aż stoisz w Echo Point i to wdychasz.
Inne zaskoczenie: wioska Leura, kilka kilometrów na wschód od Katoomba, jest znacznie przyjemniejsza niż sugeruje większość relacji z wycieczek jednodniowych. Główna ulica (The Mall) ma skupienie dobrych niezależnych sklepów, kawiarń nie działających na cenach restauracji turystycznych i poczucie funkcjonującej wioski, a nie wioski dla odwiedzających. Jeśli podróżujesz pociągiem, Leura jest jedną stację przed Katoomba i warta jest albo osobnego przystanku albo przedłużenia dnia.
Szlak Wentworth Falls ze stacji jest naprawdę doskonały, jeśli masz energię na drugi spacer. Conservation Hut Café, około kilometra od stacji, siedzi na krawędzi skarpy z widokami na górną Dolinę Jamison, które rywalizują z Echo Point z zupełnie innego kąta. Potem szlak schodzi do podstawy samych Wentworth Falls. To nie jest łagodny spacer, ale nagroda jest proporcjonalna.
Debata zorganizowana wycieczka kontra samodzielna jazda
Robienie Blue Mountains pociągiem wymaga komfortu z niezależną nawigacją — Katoomba jest nieskomplikowane, ale jeśli chcesz zobaczyć wiele punktów widokowych lub dotrzeć do Jenolan Caves (osobna półdniowa wycieczka), pociąg tam nie dotrze. Przewodnik po wycieczce jednodniowej do Blue Mountains obejmuje pełne ramy decyzji.
Opcja pociągiem kosztuje około 17 AUD w obie strony (opłata Opal). Wycieczka grupowa z Sydney kosztuje od około 75–130 AUD na osobę wliczając transport i zazwyczaj obejmuje więcej terenu w tym samym czasie. Jeśli Scenic World jest wliczony w cenę wycieczki, matematyka często przemawia za opcją zorganizowaną. Jeśli chcesz po prostu Echo Point i spacer, pociąg jest lepszą wartością.
Jedna uczciwa uwaga: marzec jest doskonały na tę podróż. Letnia wilgotność ustępuje, roślinność jest zielona od letnich deszczy, a dolina — zwykle wyglądająca bardziej sucho zimą — jest pełna i bogata. Jesienne światło, jak wspomniano, poprawia fotografię. Ale widok z Echo Point nagradza każdy pogodny dzień, a Blue Mountains to jedna z najbardziej konsekwentnie imponujących wycieczek jednodniowych, które Sydney oferuje, niezależnie od pory roku.
2-dniowy plan Blue Mountains to wersja zastępująca sprint pociągiem-tam-i-z-powrotem noclegiem i właściwymi spacerami. Jeśli czas pozwala, jest znacznie lepszy.
